Zabójcza terapia
Po tym jak wywinęła się śmierci, Dioniza Remańska przebywa w szpitalu. Energiczna prywatna detektyw nie potrafi znieść bezradności związanej z bezczynnością i ograniczeniami własnego ciała.
Podczas zabiegu hydroterapii umiera pacjentka. I nie jest to naturalna śmierć. Dioniza nie potrafi trzymać się od sprawy z daleka. Jej policyjno-detektywistyczne doświadczenie i stała
obecność w szpitalu okazują się ogromnie przydatne dla śledczych. Kobieta zaczyna węszyć wokół tajemniczej zbrodni, która jest zaledwie preludium do dalszych dramatycznych wydarzeń.
Z czasem okazuje się, że rozwiązania zagadki brutalnych morderstw, tego i kolejnych, należy szukać nie tylko w murach szpitala. Gdzieś, kiedyś, w ukrytym wśród drzew bunkrze młoda przerażona dziewczyna bała się o własne życie.
A takie wydarzenia nie pozostają bez konsekwencji.
| Odpowiedzialność: | Hanna Greń. |
| Hasła: | Dioniza Remańska (postać fikcyjna) Leczenie Zabójstwo Prywatni detektywi Szpitale Bystrzyca (woj. lubelskie, pow. lubelski, gm. Wólka) Kryminał Powieść Literatura polska |
| Adres wydawniczy: | Poznań : Czwarta Strona - Grupa Wydawnictwa Poznańskiego, copyright 2023. |
| Opis fizyczny: | 442, [1] strona ; 21 cm. |
| Uwagi: | Na okładce: Gdy zemsta oślepia, zło zbiera żniwa. Stanowi cz.6 cyklu "Dioniza Remańska" |
| Forma gatunek: | Książki. Proza. |
| Powstanie dzieła: | 2023 r. |
| Skocz do: | Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki |
| Dodaj recenzje, komentarz |
Sprawdź dostępność, zarezerwuj (zamów):
(kliknij w nazwę placówki - więcej informacji)
Inne wydania tej pozycji w zbiorach biblioteki:
Notka biograficzna:
Greń, Hanna
Urodzona w 1959 roku w Polsce - Wisła. Urodziłam się dawno, dawno temu, w roku 1959, w mroźne, styczniowe popołudnie, a miało to miejsce w zasypanej śniegiem Wiśle. Tam mieszkałam przez wiele lat, potem przeniosłam się do Bielska-Białej. Z wykształcenia jestem ekonomistką, do dziś nie wiem dlaczego, bowiem nauki ścisłe nigdy mnie nie pociągały. Całe moje życie zawodowe związane było z księgowością. Mężatka od dwudziestu siedmiu lat i ciągle jest to ten sam mąż. Wychowałam się w środku lasu, z dala od cywilizacji. Dlatego najlepiej czuję się właśnie tam. Lubię [>>]
Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki:
